Highland, Isleornsay 8 Bedden, 4 Slaapkamers, (nieuw)
Verscholen aan de zuidoostkust van het eiland Skye ligt Isleornsay (Eilean Iarmain in het Schots-Gaelisch), een van de best bewaarde geheimen van Schotland. Dit charmante dorpje ligt op het Sleat-schiereiland, vaak de "Tuin van Skye" genoemd vanwege de weelderige, groene landschappen die sterk afsteken tegen het ruige en dramatische terrein elders op het eiland.
Isleornsay kijkt uit over een natuurlijke haven die wordt beschut door het getijdeneiland Ornsay. Het dorp ligt ongeveer 11 kilometer ten zuiden van Broadford en grofweg halverwege Broadford en de veerverbinding bij Armadale. Dankzij deze strategische ligging was Isleornsay in de jaren 1820 een bloeiende haringhaven en een populaire tussenstop voor stoomboten die via het Crinan Canal vanuit Glasgow kwamen.
De uitzichten vanuit Isleornsay zijn ronduit spectaculair. Kijk je naar het oosten, dan zie je de bergen van het Schotse vasteland oprijzen aan de overkant van de Sound of Sleat. De haven, bezaaid met traditioneel wit geschilderde gebouwen, ademt een sfeer van rust die al meer dan een eeuw bezoekers aantrekt.
De iconische Ornsay Lighthouse, officieel gelegen op een piepklein eilandje genaamd Eilean Sionnach net buiten het eiland Ornsay, geldt als een van de meest romantische vuurtorens van Schotland. De vuurtoren werd voor het eerst ontstoken op 10 november 1857 en is ontworpen en gebouwd door de legendarische ingenieursfamilie Stevenson, met name Thomas en David Stevenson.
De Stevensons waren allesbehalve een gewone ingenieursfamilie. Over vier generaties ontwierpen en bouwden zij meer dan de helft van alle vuurtorens in Schotland. Thomas Stevenson, die aan Ornsay werkte, was niet alleen een baanbrekende vuurtoreningénieur maar ook de vader van de beroemde schrijver Robert Louis Stevenson, auteur van Treasure Island en The Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde.
Voor Ornsay Lighthouse bedacht Thomas Stevenson een revolutionair "condensatie"-systeem dat in verschillende richtingen licht van wisselende sterkte liet zien. Zo konden zeelieden beter navigeren door de verraderlijke wateren bij de zuidelijke toegang tot de Sound of Sleat. De vuurtoren werd geautomatiseerd in 1962 en in 1966 werden de overbodige woningen van de vuurtorenwachters gekocht door Gavin Maxwell, de bekende natuuronderzoeker en schrijver van Ring of Bright Water.
Gavin Maxwell zag commerciële mogelijkheden in de afgelegen huisjes en droomde ervan ze om te vormen tot vakantieverblijven. Na de automatisering van de vuurtoren kwamen de woningen op Eilean Sionnach in particulier bezit en zijn ze nu te huur als vakantieaccommodatie. De vuurtoren verscheen zelfs in de film "Blessed" uit 2008 met James Nesbitt, en het boek The Ice Twins van S.K. Tremayne speelt zich hier af. Dat alles draagt bij aan de culturele betekenis van deze plek.
Overnachten in een vuurtoren in Isleornsay is een ervaring die je simpelweg niet kunt vergelijken met een gewoon verblijf. Dit is waarom reizigers voor deze bijzondere bestemming kiezen:
Hoewel de vuurtoren zonder twijfel de grote trekpleister is, heeft de omgeving nog veel meer te bieden dat veel bezoekers missen.
De haven van Isleornsay herbergt een dramatisch hoofdstuk uit de Schotse geschiedenis. In 1746 werd Flora MacDonald hier gevangen genomen aan boord van het fregat Unicorn, waarna ze werd overgebracht naar de Tower of London. Haar misdaad? Ze hielp Bonnie Prince Charlie ontsnappen na de Slag bij Culloden door hem te vermommen als haar Ierse dienstmeisje "Betty Burke" en hem "over zee naar Skye" te brengen. Dit romantische verhaal leeft voort in het beroemde lied The Skye Boat Song.
Isleornsay is groter dan het op het eerste gezicht lijkt, met witgeschilderde huizen verspreid rond de haven. Vlak bij de steiger staat een piramidevormig prieel uit de 19e eeuw dat nu dienstdoet als duiventil. Het dorp heeft ook een bijzondere primeur: in 1820 kreeg Isleornsay het allereerste openbare toilet van Skye, een teken van zijn belang als badplaats, zelfs toen al.
Liefhebbers van kunst moeten zeker langs bij Gallery An Talla Dearg, waar het hele jaar door wisselende tentoonstellingen te zien zijn. Wie interesse heeft in textiel en ambacht vindt in het dorp boetieks met tweed, kasjmier en lokaal gemaakte producten.
Het Sleat-schiereiland is het leefgebied van arenden en otters en daarmee een fantastische bestemming voor natuurliefhebbers. Europese otters worden vaak langs de kust gezien, vooral bij zonsopkomst en zonsondergang wanneer het water laag staat. Wie geduldig de rotsachtige oevers afspeurt, kan deze speelse dieren zien jagen op vis en zee-egels.
Zowel gewone zeehonden als grijze zeehonden komen veel voor in de wateren van de Sound of Sleat. Op de heuvels zie je regelmatig edelherten, die in de winter naar lager gelegen gebieden trekken. Rond Skye leven ook dolfijnen, bruinvissen en soms groepen dwergvinvissen.
Wie droomt van een ontmoeting met een zeearend zit in Sleat goed. Deze indrukwekkende vogels, met een spanwijdte tot wel 2,5 meter, werden in de jaren 70 opnieuw in Schotland uitgezet vanuit Noorwegen en doen het uitstekend langs de westkust.
Op het Sleat-schiereiland staat de Torabhaig Distillery, de eerste nieuwe distilleerderij op Skye in 190 jaar en pas de tweede legale maltwhiskydistilleerderij die ooit op het eiland actief is geweest. De distilleerderij startte in 2017 en is gevestigd in een prachtig gerenoveerde voormalige boerderij. Hier worden karaktervolle, licht rokerige single malts gemaakt. Bezoekers kunnen rondleidingen volgen, proeverijen doen en alles leren over het whiskyproces van lokaal opgeleide distilleerders.
Isleornsay is met de auto bereikbaar via de A851. Kom je met de veerboot, dan duurt de overtocht van Mallaig naar Armadale ongeveer 30 minuten en sta je op slechts enkele kilometers van het dorp. Je kunt ook via de Skye Bridge rijden vanuit Kyle of Lochalsh.
Dankzij de warme Golfstroom heeft het dorp een relatief mild microklimaat. Dat maakt het ook mogelijk dat de tuinen van Armadale Castle vlakbij een indrukwekkende variatie aan planten van over de hele wereld herbergen.
Het Sleat-schiereiland was historisch gezien het domein van Clan MacDonald, de Lords of the Isles. Hun invloed is nog steeds overal voelbaar. Armadale Castle, deels verwoest door een brand in 1855, ligt midden in 40 hectare gerestaureerde tuinen en huisvest het Museum of the Isles, waar 1500 jaar clan-geschiedenis tot leven komt.
Een verblijf in een vuurtoren in Isleornsay is meer dan alleen overnachten. Het is een verbinding met het maritieme erfgoed van Schotland, met de ingenieurs die gevaarlijke kusten verlichtten, met schrijvers en natuuronderzoekers die hier inspiratie vonden, en met de dramatische geschiedenis van Jacobitische vluchtelingen en de Highland Clearances.
Boek nu een vuurtoren en ervaar hoe het is om wakker te worden met het geroep van zeevogels, otters te zien spelen tussen het wier beneden je en in slaap te vallen bij de zachte puls van een licht dat zeelieden sinds 1857 veilig naar huis leidt.