County Sligo, Enniscrone 8 Bedden, 4 Slaapkamers, 5.0 (1)
County Sligo ligt aan de noordwestkust van Ierland, pal aan de rand van de Atlantische Oceaan. Deze indrukwekkende county beslaat ongeveer 710 vierkante mijl en grenst aan County Mayo in het westen, County Roscommon in het zuiden en zuidoosten, en County Leitrim in het noordoosten. Het landschap is hier ronduit spectaculair: het vlakke kalksteenplateau van Benbulben rijst op als een natuurlijke acropolis, terwijl de Knocknarea-berg (327 meter) de westelijke horizon domineert met zijn enorme neolithische steencirkel op de top. Tussen deze iconische bergen vind je uitgestrekte kustlijnen, rustige meren zoals Lough Gill (met het eiland Innisfree, vereeuwigd door W.B. Yeats), en de ruige Ox Mountains die zich uitstrekken over het zuiden van de county.
De stad Sligo zelf is een kusthavenstadje, gelegen op lage grindheuvels langs de oevers van de Garavogue-rivier, tussen Lough Gill en Sligo Bay. Dit is een plek waar land en zee op spectaculaire wijze samenkomen, waar zeelucht zich mengt met de geur van turf en waar de geschiedenis overal voelbaar is. Voor bezoekers uit de VS, het VK, Duitsland, Frankrijk, België, Australië en natuurlijk Ierland zelf, biedt County Sligo een unieke mix van natuurschoon, literaire erfenis en avonturen buiten de gebaande paden die je elders zelden vindt.
Sligo Bay telt vier vuurtorens, elk met een eigen karakter en verhaal. Deze maritieme wachters begeleiden al bijna twee eeuwen schepen door de verraderlijke wateren langs deze Atlantische kust.
De Black Rock Lighthouse staat op een rotsachtig eilandje in Sligo Bay. Op deze strategische plek staat al sinds de 18e eeuw een baken, al werd de oorspronkelijke constructie in 1814 door een storm weggevaagd. De huidige vuurtoren werd in 1833-34 omgebouwd vanuit een massief baken, waarbij het oude baken als basis van de toren werd gebruikt. Dat verklaart het meest opvallende kenmerk: een externe wenteltrap die tot halverwege de buitenkant van de toren loopt, nodig omdat de onderste helft volledig massief is. Het licht werd voor het eerst ontstoken op 1 juni 1835 en in 1863 werden er twee extra ruimtes aan de buitenkant toegevoegd voor opslag. Oorspronkelijk werkte de vuurtoren op olie, in 1934 werd hij omgebouwd naar acetyleen en in september 1965 naar elektriciteit. Vandaag de dag staat hij wit met een zwarte band in het midden, een opvallende verschijning tegen de Atlantische golven.
Misschien wel het meest unieke navigatiehulpmiddel van heel Ierland: de Metal Man is een 3,7 meter hoge gietijzeren zeemansfiguur die op Perch Rock staat, met zijn rechterhand uitgestrekt en wijzend naar het veilige diepe water van het vaargeul. Dit bijzondere baken werd in 1819 in Londen gegoten door beeldhouwer Thomas Kirk (die ook de beelden op Dublin’s GPO en de voormalige Nelson’s Pillar maakte) en in 1821 op Perch Rock geplaatst. De Metal Man is een identieke tweeling van een beeld bij Newtown Head in Tramore, County Waterford. Volgens lokale folklore is hij de enige man uit Rosses Point die nooit heeft gelogen. In oktober 1908 werd er een acetyleenlicht naast hem geplaatst en sinds 1932 fungeert hij als voorste geleidelicht, in samenwerking met de Oyster Island Lighthouse, om schepen veilig door Sligo Bay te leiden.
Op 1 augustus 1837 werden op Oyster Island twee lichten geplaatst die samen een geleidelijn vormden van Sligo Bay naar het kanaal richting de haven van Sligo. De huidige vuurtoren dateert uit 1893, toen de oorspronkelijke torens werden herbouwd. Deze lage, charmante vuurtoren werd in 1932 opnieuw aangepast als achterste geleidelicht om samen te werken met de Metal Man. Het is een vrijstaande toren met twee niveaus, een veelhoekige koepel met metalen bekleding en een gefacetteerde lantaarn met metalen raamwerk. Oyster Island dankt zijn naam aan de ooit overvloedige oesterbanken in de baai en het eiland staat ook bekend om zijn hazen. Het leven voor vuurtorenwachtersgezinnen was hier zwaar: kinderen roeiden naar het vasteland voor school, het gezin verliet het eiland zelden behalve voor de zondagsmis, en ontspanning bestond uit kaartspelletjes bij het licht van petroleumlampen met buren van het nabijgelegen Coney Island en Rosses Point.
De Lower Rosses Light is een 8 meter hoge vierkante constructie op houten palen, oorspronkelijk gebouwd in 1908 om boten door het Needles Channel naar Drumcliff Bay te leiden. Hij staat aan het noordelijke uiteinde van het Rosses Point-schiereiland en werkt tegenwoordig op zonne-energie.
Als je kiest voor County Sligo voor je vuurtorenvakantie, dompel je jezelf onder in een landschap dat al eeuwenlang dichters, kunstenaars en dromers inspireert. Dit is Yeats Country, waar Nobelprijswinnaar W.B. Yeats de inspiratie vond voor enkele van de mooiste Engelstalige gedichten ooit geschreven. De county is verfrissend rustig vergeleken met drukkere toeristische regio’s van Ierland, maar biedt wel topklasse natuur, boeiende geschiedenis en oprechte Ierse gastvrijheid.
Een verblijf in een vuurtoren plaatst je precies op het snijvlak van zee en lucht, waar het steeds wisselende Atlantische weer zorgt voor dramatische sferen en het geluid van de golven je constante achtergrondmuziek is. Je wordt wakker met panoramische uitzichten over Sligo Bay, met het herkenbare silhouet van Benbulben in de verte en de kans om zeehonden, dolfijnen of zelfs walvissen te spotten vanuit je raam. Dit is een plek om los te komen van de drukte van alledag en weer verbinding te maken met natuur, geschiedenis en jezelf.
Hoewel Benbulben en Lough Gill veel bezoekers trekken, verbergt County Sligo talloze minder bekende wonderen die nieuwsgierige reizigers rijk belonen.
Hoog in de Bricklieve Mountains, met uitzicht over Lough Arrow, ligt een van de belangrijkste ganggrafcomplexen van Ierland. Carrowkeel telt veertien ganggraven die werden gebouwd in het 4e millennium voor Christus tijdens het neolithicum, en behoren daarmee tot de oudste door mensen gemaakte bouwwerken ter wereld. Deze monumenten worden beschouwd als een van de vier belangrijkste ganggrafbegraafplaatsen van Ierland, samen met Carrowmore, Bru na Boinne (Newgrange) en Loughcrew. In tegenstelling tot bekendere locaties kun je hier meerdere graven daadwerkelijk betreden, kruipend door smalle gangen naar kamers waar meer dan 5.500 jaar geleden gecremeerde resten werden geplaatst. Recent DNA-onderzoek heeft fascinerende verbanden blootgelegd tussen de hier begraven mensen en die van Newgrange, wat wijst op een eliteklasse binnen de neolithische samenleving van Ierland.
Op 7 kilometer uit de kust van County Sligo in Donegal Bay ligt Inishmurray Island, de thuisbasis van een van de best bewaarde vroegchristelijke kloosternederzettingen van Ierland. Sint Molaise stichtte hier rond 520 na Christus een klooster. De overblijfselen omvatten kerken, bijenkorfvormige cellen en een indrukwekkende cashel (stenen fort) met muren die op sommige plekken nog 5 meter hoog zijn. Het eiland staat bekend om zijn vloekstenen: ronde zeestenen met kruisen en spiralen, die volgens de legende konden zegenen als je ze met de klok mee draaide, of vervloeken als je ze tegen de klok in draaide. Het eiland was bewoond tot 1948, toen de laatste bewoners, waaronder de laatste man die zichzelf Koning van Inishmurray noemde, naar het vasteland werden geëvacueerd.
Verborgen onder de Dartry Mountains in het noorden van County Sligo ligt deze 10 kilometer lange rondrit door een spectaculaire gletsjervallei. De horseshoe wordt omringd door dramatische kliffen die tijdens de laatste ijstijd zijn gevormd en de route biedt adembenemende uitzichten op bergen als Benwiskin, Truskmore en de achterkant van Benbulben. Onderweg kom je langs de resten van een oude barytmolen, verlaten huisjes en een schoolgebouw uit de tijd van hongersnood en emigratie, en hoog in de kliffen vind je de grot van Diarmuid en Grainne, waar deze legendarische Ierse geliefden zich volgens het verhaal verborgen hielden voor de achtervolgende Fionn MacCumhaill.
De hele regio telt ongeveer honderd sterk met elkaar verbonden megalithische ganggraflocaties, zo belangrijk dat ze zijn toegevoegd aan Ierlands voorlopige lijst voor UNESCO Werelderfgoed. County Sligo heeft de hoogste concentratie neolithische monumenten van Ierland, waaronder ganggraven, hofgraven en portaalgraven die meer dan 5.000 jaar oud zijn. In Carrowmore, de grootste en oudste verzameling neolithische graven van Ierland, kun je 30 overgebleven monumenten verkennen, waaronder de Kissing Stone en Listoghil (Graf 51), met panoramisch uitzicht over Lough Gill en de Ballygawley Mountains.
County Sligo is goed bereikbaar per trein, met de Dublin-Sligo lijn van Iarnrod Eireann die eindigt op station Sligo Mac Diarmada. De reis vanuit Dublin duurt ongeveer drie uur. Met de auto ligt Sligo op zo’n 210 kilometer van Dublin via de N4. Ireland West Airport Knock ligt ongeveer 55 kilometer ten zuiden van de stad Sligo.
De regio heeft het hele jaar door een mild zeeklimaat, al kan het Atlantische weer snel omslaan. Neem altijd laagjes en waterdichte kleding mee, ongeacht het seizoen, en wees voorbereid op dramatische luchten waar fotografen blij van worden.
Sligo heeft een levendige eetcultuur, met de Sligo Food Trail vol verse boerenmarkten, gezellige cafés en bekroonde restaurants die werken met lokale producten en verse zeevruchten. Traditionele Ierse muziek leeft volop in de pubs en tavernes en festivals door het jaar heen vieren alles van countrymuziek tot zeemansliederen, surfen tot literatuur.
Boek nu een vuurtoren en ontdek waarom W.B. Yeats Sligo het Land van het Hartstochtelijke Verlangen noemde. Of je nu komt voor rust en bezinning, avontuur en ontdekking, of gewoon een andere kijk op Ierland zoekt, County Sligo biedt een ervaring die je nog lang bijblijft nadat je weer thuis bent. De vuurtorens van Sligo Bay hebben bijna twee eeuwen aan zeevaartgeschiedenis, heftig weer en het eeuwige ritme van de Atlantische Oceaan meegemaakt. Nu is het jouw beurt om deel uit te maken van hun verhaal.